Chemia- teoria

 
Aplikacja na telefon komórkowy
WYMAGANIA:
wyświetlacz o szerokości nie mniejszej niż 128pikseli JAVA,
 
Ten materiał ułatwi Ci naukę w autobusie, tramwaju w pociągu. Nie musisz wyjmować książki, masz to w Swojej komórce…Wystarczy, że komórka obsługuje JAVA oraz ma wyświetlacz o szerokości, co najmniej 128 pikseli.
 
Dodatkowo możesz go wzbogacić rozwiązanymi zadaniami z chemii. Patrz do:
 
Zbiór zadań z chemii zakres podstawowy K. Pazdro- rozwiązania zadań
 
Zbiór zadań z chemii zakres rozszerzony K. Pazdro- rozwiązania zadań
 
Przykładowy zrzut działającej aplikacji
 

1. Substancje chemiczne- teoria

Substancja (chemiczna)- zbiór atomów lub cząsteczek spełniających kryterium stałości składu.
 
Substancje chemiczne dzielimy na:
-proste - formy występowania w stanie wolnym pierwiastków chemicznych
-złożone - związki chemiczne.
 
Substancje proste od złożonych możemy odróżnić, gdy poddamy je reakcji rozkładu. Substancje złożone ulegną rozłożeniu na prostsze, a substancje proste nie ulegną rozłożeniu.
 
Do substancji chemicznych nie zaliczamy mieszanin zarówno jednorodnych, jak i niejednorodnych. Nazywamy je preparatami chemicznymi.
 
Pierwiastek - to zbiór atomów posiadających tą samą liczbę atomową, która określa ile protonów znajduje się w jądrze danego atomu.
 
Związek chemiczny-tworzy zbiór cząsteczek, które mogą być zbudowane z dwóch lub więcej rodzajów atomów. Związek chemiczny charakteryzuje się stałym składem chemicznym i stałymi właściwościami.
 
Alotropia- jest to występowanie tych samych pierwiastków chemicznych w różnych postaciach, które różnią się od siebie właściwościami. Różnica właściwości może być spowodowana różną budową krystaliczną (diament a grafit), rożną liczbą atomów w cząsteczce (tlen a ozon)

Symbol pierwiastka każdy pierwiastek posiada swój określony symbol, na przykład węgiel ma symbol C. Symbol pierwiastka pochodzi od jego nazwy łacińskiej. Pierwiastki nowo odkrywane, te o najwyższych liczbach atomowych mają symbole trzyliterowe.
 
Wzór sumaryczny- jest sposobem zapisu, który określa rodzaj i liczbę tomów związku chemicznego
 

 
Wzór strukturalny opisuje rodzaj i liczbę atomów w cząsteczce oraz rodzaj wzajemnego powiązania
 

 
Wzór strukturalny uproszczony stosowany jest w celu uproszczenia zapisu cząsteczek związków organicznych, pomija się w nim wiązania łączące dany pierwiastek z atomami wodoru.
 

 
Wzór elektronowy(wzór Lewisa) to taki, w którym przedstawia się wszystkie elektrony walencyjne atomów występujących w danej cząsteczce.
 

 
Wzór elementarny (empiryczny) jest to najprostsza postać zapisu związku, która podaje, w jakim stosunku ilościowym występują atomy pierwiastków w danej cząsteczce.
 

To cecha pierwiastków chemicznych określająca iloma wiązaniami chemicznymi może się dany pierwiastek łączyć z innymi. Pojęcie to, jest często zastępowane pojęciem stopnia utlenienia i liczby koordynacyjnej, wynika to z faktu małej precyzyjności tego pojęcia, które uwypukla się przy opisie wiązań lub oddziaływań będących na granicy wiązań i innych oddziaływań fizycznych.
Należy pamiętać, że większość pierwiastków może przyjmować różną wartościowość w różnych związkach chemicznych. Wartościowość przyjęto oznaczać liczbą rzymską (I, II, III, IV…)

Przy tworzeniu wzoru sumarycznego związku najwygodniej jest posłużyć się metodą krzyżowej wartościowości. Zapisujemy ogólną postać związku z uwzględnieniem wartościowości pierwiastków. Ilość atomów poszczególnych pierwiastków oznaczamy jako niewiadome (na przykład: x,y,z…).
Niewiadomym pierwiastka A przypisujemy wartościowość pierwiastka B, niewiadomym pierwiastka B przypisujemy wartościowość pierwiastka A (na krzyż):
 

 
Jeżeli liczby przypisane niewiadomym mają wspólny podzielnik to je skracamy.
 
a) związek: wodór (H) i tlen(O):

 

 
b) związek: siarka(S) i tlen(O):

 

 
Regule krzyżowej wartościowości nie podlegają dwa typy związków:
 
a) związki, w których występują wiązania chemiczne miedzy atomami tego samego pierwiastka na przykład:
 
nadtlenki
 

 
węglowodory
 

 
b) związki, które zawierają atomy tego samego pierwiastka lecz o różnej wartościowości, na przykład
 

 
Tą regułę możemy też zastosować do związków zawierających więcej niż dwa pierwiastki, jeżeli fragment (A) tego związku lub fragment (B) ewentualnie oba te fragmenty są grupami
 

Stopień utlenienia odpowiada liczbie ładunków elementarnych (elektronów), które miałby dany atom, gdyby wszystkie wiązania w danej substancji były jonowe (jeżeli przekazanie elektronu oznacza pełne przekazanie elektronu to powstaje wiązanie jonowe, gdy przekazanie elektronu jest częściowe to tworzy się wiązanie kowalencyjne).
 
Stopień utlenienia pierwiastka w danym związku chemicznym podaje się za pomocą cyfr rzymskich, zapisywanej nad symbolem pierwiastka, jeżeli stopień utlenienia jest ujemny to cyfrę rzymska poprzedza się znakiem minus.
 
Przykład zapisu
 

 
Stopień utlenienia pierwiastka wpływa na jego właściwości chemiczne. Jeżeli wzrasta stopień utlenienia to:
- właściwości zmieniają się od zasadowych przez amfoteryczne do kwasowych
 
-wzrasta tendencja do tworzenia anionów, maleje do tworzenia kationów
 
-rośnie moc kwasów tlenowych, maleje moc wodorotlenków
 
-rosną właściwości utleniające, maleją właściwości redukujące
 
Jak określić stopień utlenienia pierwiastka?
 
- stopień utlenienia pierwiastków w stanie wolnym wynosi zero;
- suma stopni utlenienia w obojętnej cząsteczce wynosi zero, jeżeli jest to jon złożony, to równy jest ładunkowi tego jonu
-w jonie jednoatomowym stopień utlenienia pierwiastka jest równy ładunkowi tego jonu
- tlen w związkach ma stopień utlenienia (-II) za wyjątkiem związków, w których występuje wiązanie miedzy dwoma atomami tlenu oraz w związkach z fluorem
-wodór w związkach ma stopień utlenienia (I) za wyjątkiem wodorków metali oraz w związkach z pierwiastkami mniej od niego elektroujemnymi, wtedy stopień utlenienia wodoru wynosi (-I)
-fluor w związkach ma zawsze stopień utlenienia(-I)
-litowce w związkach zawsze mają stopień utlenienia (I)
-berylowce w związkach mają zawsze stopień utlenienia (II)
-chlor w związkach ma stopień utlenienia (-I) za wyjątkiem związków z fluorem i tlenem

Podział mieszanin:
 
homogeniczne- są jednorodne fizycznie, nie można w nich gołym okiem lub prostymi przyrządami optycznymi rozróżnić składników
 
heterogeniczne- są niejednorodne fizycznie, składnik tych mieszanin są widoczne
 
Rozdzielanie mieszanin niejednorodnych
 
sedymentacja- jest to proces zachodzący samorzutnie w wyniku różnicy gęstości składników mieszaniny
 
dekantacja- zlewanie cieczy znad osadu
 
sączenie (filtrowanie)- zlewanie mieszaniny przez filtr, który zatrzymuje substancje stałe
 
Rozdzielanie mieszanin jednorodnych:
 
odparowanie- ogrzewanie mieszaniny, w wyniku którego odparowuje bardziej lotny składnik
 
krystalizacja- polega na wykorzystaniu różnic w rozpuszczalności składników mieszaniny w zależności od temperatury
 
destylacja- polega na wykorzystaniu różnic w temperaturach wrzenia składników mieszaniny
 
chromatografia- rozdział substancji następuje w wyniku przepuszczenia roztworu badanej mieszaniny przez specjalnie spreparowaną fazę rozdzielczą (złoże). Fazą rozdzielczą są substancje wykazujące zdolności sorpcyjne lub zdolne do innych oddziaływań na substancje przepływające. Podczas przepływu eluenta (fazy ruchomej) przez fazę rozdzielczą następuje proces wymywania zaadsorbowanych (lub związanych) substancji. Intensywność tego procesu jest różna dla poszczególnych składników mieszaniny. Jedne składniki są więc zatrzymywane w fazie dłużej, a inne krócej, dzięki czemu może następować ich oddzielenie.
 

-związek chemiczny powstaje w wyniku reakcji chemiczne, mieszaninę otrzymujemy metodami fizycznymi
-związek chemiczny ma określony niezmienny skład, mieszaninami skład dowolny
-związek chemiczny ma inne właściwości niż pierwiastki, które go tworzą, składniki mieszanin zachowują swoje właściwości
-związek chemiczny można rozłożyć tylko reakcja chemiczną, mieszaninę można rozdzielić wykorzystując właściwości fizyczne jej składników

Skopiuj link do strony
2008-2012 ©www.ePomoce.pl